Koudwatervrees

 

Het schrijven aan De Bloedsteen heeft bijna drie maanden stilgelegen en ik heb het ontzettend gemist. Ik ben er in maart vorig jaar aan begonnen en het verhaal heeft nu ongeveer 74400 woorden. Ik vermoed dat ik halverwege of op een derde van het geheel zit, dus het einde is nog niet in zicht. Dat is fijn, want het schrijven van een verhaal is het beleven van een avontuur en ik geniet ervan! Na die lange pauze, waarin werk en een studie al mijn aandacht opeisten, wacht me de schone taak om weer een schrijfdiscipline op te bouwen en ik verheug me er enorm op. Eigenlijk wilde ik een tijdje terug al beginnen en toen stuitte ik op bekend oud gedrag. Ik vond het eng. De twijfel sloeg toe. Kan ik het nog wel? Zou de inspiratie weer komen? Pakt het verhaal wel voldoende? Is het verrassend genoeg? Straks is er niemand die het wil lezen en zal er niemand anders door de werelden van De Bloedsteen lopen! Ik werd er enorm onrustig van. Het uitte zich in uitstelgedrag. Eerst nog even een wasje of drie doen, die mail moet echt eerst de deur uit, die hoek moet eerst opgeruimd en die stapel papieren geselecteerd en natuurlijk moet ik eerst een website maken, want zonder dat ziet niemand waar ik mee bezig ben. En al doende glijden er zo weer twee weken voorbij en is er geen letter bij gekomen. Gelukkig heb ik een eerste geheime lezer. Ze is een zeer belezen vrouw, dus ik hecht waarde aan haar oordeel. In haar vakantie heeft ze wat ik tot nu toe heb geschreven gelezen en haar reactie gaf me het vertrouwen dat ik nodig heb. Dus nu ga ik het echt doen. Vandaag ga ik weer beginnen!

Net als alles wat we in het leven doen, vergt het schrijven van een verhaal voorbereiding en oriëntering. Waar was ik gebleven in het verhaal? Ik lees een stukje terug om te weten wat Alfons nou precies aan het doen is. Natuurlijk moet er hier een woord anders en daar moet er iets worden aangevuld. Al lezend kom ik tot de conclusie dat ik niet meer precies weet welke losse eindjes ik nou precies heb laten liggen. Die eindjes zijn zo kostbaar! Ze wijzen me de weg door het verhaal. Ik besef dat ik niet zomaar weer kan beginnen met schrijven. Ik moet gaan lezen, beginnend bij het begin. Ik pak er een boekje bij, zodat ik kan opschrijven welke interessante aanknopingspunten ik nog kan gebruiken. Ik moet de verleiding onderdrukken om meteen zinnen te veranderen. Als ik dat ga doen, ben ik stiekem weer aan het uitstellen. Het bijschaven van de tekst en het herschrijven van delen van de tekst zal moeten wachten tot eerst het hele verhaal op het spreekwoordelijke papier staat.

Gewapend met thee, een boekje en de dierbare vulpen die ik van mijn dochter heb gekregen, stap ik, met bonkend hart, nu echt de werelden van De Bloedsteen weer in.

16 juli 2024

 

 

 

Het ontstaan van De Rentmeester

 

Bij fantasy denken mensen direct aan Engeland, maar als Nederlandse schrijfster leek het me leuk om een fantasy verhaal te maken dat zich in Nederland afspeelt en daar horen Nederlandse geesten in. Ik begon een onderzoek naar Nederlandse geesten en zo stuitte ik op de lijst van Abe de Verteller. Op die lijst vond ik Bornes, een kwade geest die de dolende ziel van een rentmeester was van het geslacht Bornius. Hij spookte rond in Zeeland, waar hij uit een dichtgemetselde spookkelder was ontsnapt en hij was vaak samen met een zwarte hond met vlammende ogen. De Zeelandse hond met vlammende ogen vond ik terug als Ossaert.

Ik keek of ik meer over Bornes kon vinden en in de verhalenbank van het Meertens Instituut dook Bornes ook op. Vervolgens keek ik op de dbnl en vond ik informatie over een zekere Henricus Bornius die in dezelfde streek leefde, bijzonder hoogleraar was geweest en in ongenade was geraakt. Hij had contacten met Willem III en werd later zijn rentmeester. Delen van de gevonden informatie wilde ik verwerken in een verhaal.

Als je de lijst van Abe de Verteller doorneemt, zijn er heel wat kwade geesten te vinden en meestal zijn ze kwade geesten geworden omdat ze iets verkeerd hebben gedaan. Maar toen ik nadacht over het feit dat Bornes ontsnapt was uit een dichtgemetselde kelder en ik me in zijn situatie verplaatste, vond ik het niet zo raar dat hij boos was. Ik zou ook pissig zijn als iemand mij inmetselde. Het was dus niet moeilijk om Henricus een kwade geest te laten zijn, maar wat was een gegronde reden om zo erg van iemand af te willen dat je hem zou inmetselen? De tekst op dbnl gaf aanknopingspunten. Een fikse ruzie met ernstige gevolgen zou iemand kunnen motiveren om een ander in te metselen. Ik heb mijn fantasie de vrije loop gelaten en elementen uit de gevonden informatie op een voor het verhaal logische manier met elkaar verbonden. Zo is De Rentmeester ontstaan. Vader David heeft niet eens bestaan. Descartes wel en zijn leer was in de tijd van Bornius heel belangrijk in de academische wereld. Hij heeft ook nagedacht over lichaam en geest, maar Descartes heeft in werkelijkheid natuurlijk nooit gedaan wat hij in dit verhaal doet.

Vind je het zelf leuk om te neuzen in bronnen over geesten en verhalen uit de lage landen, dan kun je misschien wat met de links die hieronder staan.

 

Literatuurlijst:

https://www.abedeverteller.nl/van-aardmannetje-tot-zwarte-juffer-een-lijst-van-nederlandse-en-vlaamse-elfen-en-geesten/ geraadpleegd 10 mei 2024

https://www.verhalenbank.nl/items/show/38966 geraadpleegd 10 mei 2024

https://www.dbnl.org/tekst/molh003nieu03_01/molh003nieu03_01_0257.php geraadpleegd 10 mei 2024

 

 

 

 

 

Nooit had ik durven dromen om met een boek op de Deventer Boekenmarkt te staan, maar dit jaar gaat het echt gebeuren!

 

Met andere auteurs die hun boek bij Stichting Booksupport hebben uitgegeven ben ik aanwezig. Ik ben de vertegenwoordiger van ‘Hoor mij zie mij voel mij’ de biografie van Roy Jackson-Gereke, die ik in een intensieve samenwerking met hem heb mogen herschrijven tot het boek dat het nu is. Tijdens het schrijven van Roys verhaal heb ik door zijn ogen zijn wereld mogen zien en met mensen meegeleefd die ik nooit heb ontmoet. De kleine Roy leidde me door een heftige tijd in Nederlands-Indië en bracht me in een Nederland dat ik nog niet kende. Als opgroeiende jongen en volwassen man kwam hij weer heel andere problemen tegen. Zijn verhaal heeft me geraakt en al veel lezers niet onberoerd gelaten. Ben je geïnteresseerd, dan vertel ik je in Deventer meer over het boek en het schrijfproces. Mocht je het boek thuis hebben liggen en er een persoonlijk woord in willen, dan ben je natuurlijk ook van harte welkom. Het is niet uitgesloten dat Roy zelf ook een tijdje aanwezig is!

 

Naast dit boek, zal ook ‘De Rentmeester’ aanwezig zijn, het korte verhaal dat ik schreef voor de Harland Prijs 2023 en dat mijn eerste fantasy verhaal is.

 

Ik zie je graag op 4 augustus in Deventer!